Franchise sözleşmeleri, Türkiye'de belirli bir yasal çerçeveye oturtulmamakla birlikte, çeşitli genel hukuk kurallarına tabidir. Bu tür sözleşmeler, hem ticari ilişkileri düzenleyen hem de özel mülkiyet haklarını koruyan birçok yasadan etkilenir. Bu nedenle, franchise anlaşmalarının geçerliliği ve uygulanabilirliği, mevcut mevzuatla uyumlu hale getirilmeli ve her durum için özel olarak ele alınmalıdır.
Franchise sözleşmesi, Türk hukuk sisteminde özel bir düzenlemeye tabi değildir.
Bu sözleşmeler, Türk Borçlar Kanunu (TBK) ve Türk Ticaret Kanunu (TTK) gibi genel mevzuat çerçevesinde değerlendirilir. Ayrıca, franchise sözleşmeleri, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK), Marka Hukuku ve Sınai Mülkiyet Kanunu gibi çeşitli kanun hükümleriyle tamamlanır.
Franchise sözleşmelerinin hukuki niteliği, "sui generis" (karma nitelikli) olarak tanımlanır; bu, sözleşmenin birden fazla sözleşme türünü içinde barındırdığı ve her somut olaya göre ayrıca düzenlenmesi gerektiği anlamına gelir.
SON YAZILAR
